استیل و جوش آرگون

جوشکاری تنگستن گاز خنثی یا Tungsten Inert Gas   که به اختصار به آن TIG گفته می‌شود. البته در ایران این نوع جوشکاری را با نام جوش آرگون می‌شناسند و این به این خاطر است که گاز آرگون نقش بسیار مهمی را در فرایند این روش از جوشکاری ایفا میکند. این روش یکی از پرکاربرد ترین روش ها در صنایع پتروشیمی، نظامی، دریایی و … است.
در دهه ۴۰ میلادی جوش آرگون یا تنگستن یکه موفقیت چشمگیر و ناگهانی بود. چرا که این امکان را فراهم کرده بود که متخصصین بتوانند برای اولین بار منگنز و آلومینیوم را به هم جوش بدهند. محافظت از حوضچه مذاب برای جلوگیری از آلودگی آن و در نتیجه خراب شدن جوش امر بسیار مهمی در جوشکاری است. و همین امر که جوش آرگون می‌توانست بدون استفاده از سرباره از حوضچه مذاب محافظت کند یک امتیاز بزرگ برای آن محسوب می‌شد.

جوش آگون استیل+توان فلز

این روش جایگزین بسیار مناسبی برای جوشکاری قوس فلزی با گاز دستی بود. روش تیگ نقش بسیار مهمی را در مورد قبول واقع شدن آلومینیوم در جوشکاری با کیفیت و استفاده از آن در موارد سازه ای بازی کرد.

مشخصات روش جوش آرگون

در روش جوشکاری آرگون یا همان تنگستن،  قوس بین یک الکترود از جنس تنگستن که به سوی محل مورد نظر جوشکاری نشانه گرفته شده است و قطعه کار، در یک محیط خنثی که توسط گاز آرگون یا هلیم تشکیل شده است ایجاد می‌شود. از آنجایی که الکترود تنگستن ذوب نمی‌شود جوشکار تیگ نیازی ندارد که دمای ورودی قوس را بالانس کند چرا که فلز دارد از طریق الکترود ذوب شونده تامین می‌شود. هر زمان که ماده پر کننده لازم باشد باید به صورت جداگانه به حوضچه مذاب اضافه شود

منبع تغذیه

جوشکاری TIG باید با یک منبع تغذیه ثابت صورت گیرد. که باید یکی از دو حالت AC یا DC باشد.
ثابت بودن منبع تغذیه بسیار مهم است چرا که باید از بیش از حد شدن جریان های بالا که در زمان نزدیک شدن الکترود به قطعه کار ایجاد می‌شود،‌ جلوگیری کند. این اتفاقا هم می‌تواند عمدا رخ داده باشد. مثلا جوشکار برای شروع قوس الکترود را به قطعه کار نزدیک کرده باشد یا اینکه سهوا و در حین انجام پروسه جوشکاری اتفاق افتاده باشد.

شروع قوس

شروع قوس می‌تواند با خراش الکترود بر سطح کار انجام شود بدین صورت جوشکار می‌تواند با ایجاد یک اتصال کوتاه قوس را برقرار کند و آغاز به کار جوشکاری کند. و زمانی که اتصال کوتاه شکسته شود جریان جوشکاری ادامه می‌یابد. با این وجود ریسک این وجود دارد که الکترود به سطح قطعه کار بچسبد و جوش دچار آلودگی تنگستن بشود.
البته با استفاده از تکنیک "لیفت آرک"می‌توان میزان خطر این ریسک را به حداقل کاهش داد. تکنیک لیفت آرک به این صورت عمل می‌کند که اتصال کوتاه در شدت جریان بسیار کمی تشکیل می‌شود. متداول ترین راه برای برقراری اتصال کوتاه در جوشکاری تنگستن یا آرگون استفاده از روش High Frequency یا همان HF است. 
HF تشکیل شده از تعداد زیادی جرقه ولتاژ بالا به میزان چندین هزار ولت که برای چند میکروثانیه عمر می‌کنند. جرقه های HF باعث شکست فاصله بین قطعه کار و الکترود می‌شوند یا اینکه باعث یونیزه شدن این فاصله شده و همین باعث می‌شود که جریان از منبع انرژی انتقال یابد.

کاربرد جوش آرگون

جوش آرگون دارای ویژگی های مثبت فراوانی است که می‌تواند در همه بخش های صنعت مورد استفاده قرار گیرد. اما به طور خاص و ویژه بیشترین مورد استفاده از این نوع جوش با کیفیت در جاهای است که قرار است جوش کارایی بالایی داشته باشد و کیفیت و بازدهی جوش برای مسئولین آن پروژه بسیار حائز اهمیت است.اما دلیل این انتخاب چیست؟ 
در جوشکاری دستی، قوسی که در هنگام عملیات جوش آرگون انجام می‌شود به نسبت دیگر روش های جوشکاری کوچک تر است. و این باعث می‌شود که این روش انتخاب ایده آلی باشد برای جوشکاری قطعات نازک یا نفوذ کنترل شده در ریشه جوش لوله ها.
از آنجایی که میزان رسوب می‌تواند بسیار پایین باشد چرا که از یک الکترود ذوب شونده جداگانه در فرایند جوشکاری استفاده می‌شود. همچنین ممکن است برای قطعات ضخیم تر مثل دیواره لوله های ضخیم از روش جوشکاری با الکترود معمولی که در ایران بسیار متداول است یا روش جوشکاری قوسی با گاز محافظ استفاده شود.
جوش آرگون یا تیگ همچنین به صورت گسترده ای در سیستم ها مکانیزه مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای اجرای این جوش در این سیستم ها متخصصین از دو روش استفاده می‌کنند.
اولین روش روش  خود کار است که در آن ماده پر کننده  از ذوب شدن خود قطعه کار موجود تشکیل می‌شود. و روش دوم استفاده از سیم پرکننده یا فیلر است. غالبا فلزات با استفاده از سیم فیلر جوشکاری می‌شوند که ساخته شده از آلیاژی است که مناسب نوع و محل جوشکاری و همچنین جنس قطعه کار باشد. برای جلوگیری از فرسایش این سیم ها آنها غالبا توسط یک لایه نازک مس پوشیده شده اند. در جوش های قوسی سیم های پرکننده یا فیلر نقش مهمی را به عنوان یک الکترود قابل مصرف ایفا می‌کنند.

جوش آگون استیل

این روش نیاز به مهارت تغییر در لحظه خاصی ندارد. اما جوشکار باید به خوبی آموزش دیده و کاملا ماهر باشد. چرا که اپراتور کنترل کمتری روی رفتار قوس و همچنین حوضچه مذاب دارد . و نکته دیگر که در اینجا اهمیت بسیار زیادی دارد این  است که در آماده سازی لبه های قطعه کار باید حداکثر دقت انجام شود و ترجیحا به صورت ماشینی انجام گرفته باشد تا دستی. اتصالات به خوبی چفت و بست شده باشند و پارامتر های جوش به دقت مورد بررسی قرار گیرند.
 

ارسال نظر